JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Chopin , Szopen, Fryderyk (Franciszek), ur.1 III (22 II?) 1810, Żelazowa Wola, zm. 17 X 1849, Paryż, kompozytor i pianista, współtwórca europejskiego romantyzmu. Gry fortepianowej uczył się w Warszawie u W. Żywnego, następnie kształcił się (1826–29) pod kierunkiem J. Elsnera w Szkole Głównej Muzyki; od 1818 występował na koncertach publicznych w Warszawie, 1826 — w Dusznikach, 1829 — w Wiedniu; 1830 opuścił Warszawę, 1831 osiedlił się w Paryżu; początkowo często koncertował (Czechy, Niemcy, Wielka Brytania), zyskując sławę europejską, później poświęcił się głównie kompozycji i pracy dydaktycznej; przyjaźnił się z G. Sand, z którą odbył podróż na Majorkę, do Marsylii i Genui. Chopin utrzymywał kontakty z kołami europejskiej awangardy kulturalnej (R. Schumann, F. Mendelssohn-Bartholdy, F. Liszt, H. Heine, H. de Balzac, E. Delacroix i in.) i z emigracją polską (A. Mickiewicz, S. Witwicki, J. Ursyn Niemcewicz, C. Norwid, J. Fontana). Tworzył niemal wyłącznie kompozycje fortepianowe: z orkiestrą — 2 koncerty (f-moll 1829, e-moll 1830), Rondo à la Krakowiak, Wariacje na temat Mozarta; solowe — 3 sonaty, 2 fantazje, 27 etiud, 25 preludiów, 16 polonezów, 57 mazurków, 19 walców, 19 nokturnów, 4 ballady, 4 scherza, 4 impromptus, Barkarola, Berceuse i in. drobne utwory; twórczość kameralna (trio fortepianowe, utwory na fortepian i wiolonczelę), pieśni solowe.
